फिनिक्स, एक असा पक्षी जो त्या तेजस्वी सुर्यावर प्रेम करतो आणि आकाशात झेप घेतो, उंच..उंच.. अजून उंच.. पण सूर्याच्या प्रखर तेजाची झळ त्याचे नाजूक पंख सोसू शकत नाही. ज्याच्या सहाय्याने आज तो इतक्या उंच पोहोचला होता, त्याच पंखांच्या राखेत निपचित पडून राहतो हा. वाट पाहतो, पुन्हा आकाशात क्षेप घेण्याची. स्वतःच्या पंखाच्या राखेतून पुन्हा आसमंतात झेपावणारा हा अग्निसखा आणि तसाच क्रांती ह्यांचा कवितांचा ब्लॉग अग्निसखा. एक आशावादी, उत्स्फुर्त ब्लॉग.
आनंदी आनंद गडे,
इकडे-तिकडे चोहीकडे...
अ अ आई , म म मका
मी तुझा मामा , दे मला मुका...
आठवलं.. ?? बालभारती ह्या पुस्तकातली एक कविता. हि आणि अश्या अनेक कविता आपल्याला पुन्हा मागे नेतात, त्या बालपणीच्या रम्य जगात. ह्या कवितांशी जडलेलं आपलं शालेय नातं आठवल्याखेरीज राहत नाही. त्या कविता पाठ करणे, पाठ करता करता चुकणे, इतकाच काय तर त्या कविता पाठ होत नाही म्हणून खाल्लेले धम्मक लाडू देखील आठवतात. आपले ते बालपणीचे हरवलेले क्षण सुरेश शिरोडकर ह्यांच्या बालभारती - मराठी कविता ह्या ब्लॉगने जपण्याचा सुंदर प्रयास केला आहे.
